وقتی حاله ای از جنس حریم مقدس عشق برق چشمانمان را از بازی با یکدیگر محروم کرده بود تنها دلخوشی من زمزمه هایی بود که از پشت پنجره ای خیالی از تو به گوش میرسید..
احساس عاشق شدنم هر روز بیشترو بیشتر میشد . و تو همچون مجنون قصه هایم عشق بازی را با تمام وجود برایم معنا میکردی..

من و تو در اوج دلواپسی های خزان زده ی چشمانمان "برای شکستن حاله ی نورانی” لحظه شماری میکردیم . در خیال خود تو را همچون زمزمه های عاشقانه ات پاک و بی ریا مینداشتم و بی خبر از چشمان شب زده ات با تمام وجود سیرت پاک و فریب خورده ام را بر تو نمایان ساختم..

و بهت زده بودم از تمام عشقی که به یک باره در هم شکستی .. ای کاش میدانستم که تو عشق را از پنجره ای چشمانت دیده ای نه از دریچه ی کوچک قلبت ..
ای کاش میدانستم عشق تو با مردابی حقیر پیوند خورده بود نه با دریایی بی انتها..

ای کاش میدانستم که چشمانت بر تو پادشاهی میکند "نه دل سنگ پرستت..

و ای کاش میدانستم در پشت زمزمه های به ظاهر عاشقانه ات عشقی پوچ، شکستی تلخ را برایم به ارمغان خواهد آورد..

"یک دوست"

قسم به سپیدی روز و قسم به سیاهی شب که آرامشی که در دل سیاهی نهفته است در پس سپیدی هرگز یافت نمی شود!!!

قسم به تاریکی قعر چاه و قسم به قله مرتفع کوه که امنیتی که در قعر چاه میابی در اوج قله کوه هرگز یافت نمیشود!!!

قسم به لطافت آبشار و قسم به خشونت کوه که اگر جویبار اشک ازغور دل با احساسش سرازیر نمیشد استقامت و پایداری به همراه نداشت!!!

قسم به عطش عشق و قسم به تدبیر عقل که اگر تدبیرش نبود عطش حاصلی جز خاکستری سردنداشت!!!

قسم به دل و قسم به جسم که اگر دل لطافت نداشت خشم چهره با عرق جبین ذوب نمی شد!!!

قسم به دانستن و آگاهی و قسم به اعتقاد که اگر آگاهی نبوددر چنبره کهنهء وپیر باورهای غلط رسیدن به کمال معنایی نداشت!!!

قسم به آشنایی و قسم به جدایی که اگر جدایی نبود خاطره قشنگ آشنایی معنایی نداشت!!!

قسم به سیاهی که در دل سیاهش سه رنگ قرمز و آبی و نیلی را به ارمغان می اورد

و قسم به خدا که سیاه دلان از سپید ترین رنگهای روشن الوان ترند

قرمز شور و اشتیاق ، آبی آرامش ونیلی هفت گون رنگین کمان آسمان آبی از دل سیاهترین سیاه دلان ساطع میشود!!!

و قسم به قلم که ناگفته های زنگ زده را جلا می دهد و فریاد میکشد!!!

“آزاده ”6/4/87